!!!زندگی.......... شیرین ترین سخیتیها

nasimekhatereha — Fri, 06 Feb 2009 11:33:18 GMT

خیلی سعی کردم تو یه وبلاگ دیگه بنویسم حتی ساختمش ولی دیدم اون دلبستگی که به این دارم رو نمیتونم ازش چشم بپوشم .

این اولین وبلاگ زندگیم بود و با توکل به خدا و امام زمان ساختمش خیلی وقت بود بهش سر نزده بودم و دیدم کلی خاک گرفته و نمیشه به روش نگاه کرد .

یه خونه تکونی حسابی کردم

فکر کنم الان بچه ام خوب تمیز شده .

هیچ خبری نیست جز روزمرگی هائی که همه هم دارن .

سخت مشغول درس و کار هستم و فعلا که هر چی دویدم به جائی نرسیدم تا بعد از این ببینیم به جائی میرسم یا نه .

این شیطون کیه که اینهمه برام کامنت گذاشته و خودش رو معرفی نکرده ؟ یه حدسهائی میزنم ولی باز شک دارم .

این متنی هم که برام تو کامنت گذاشته همون حرفهای دکتر انوشه هست که کمتر کسی تو موبایلها نشنیده باشه .

امیدوارم همه دوستهای گلم که یه زمانی خیلی اینجا رفت و آمد میکردند چون من زیاد به اینجا می اومدم خوب خوب باشند .

به امید اینکه باز حس داشته باشم بیام اینجا و بنویسم

nasimekhatereha — Mon, 13 Oct 2008 10:02:34 GMT

نمیدونم چرا اصلا حس نوشتن ندارم

تا وقتی که حسش بیاد

بای

nasimekhatereha — Sat, 02 Aug 2008 15:31:01 GMT

سلام

چقدر دلم برای اینجا تنگ شده بود

دلم برای همه تنگ شده

من حالم خوبه خیلی وقته به این دنیای مجازی سر نزده بودم

دلم برای همه چی تنگ شده

nasimekhatereha — Sat, 14 Jun 2008 10:03:18 GMT

سلام به همگی

خیلی وقته سر نزده بودم اینجا

دلم برای همه تنگ شده

سرم خیلی شلوغه حسابی مشغول درس و کارم

برام خیلی دعا کنید

براتون دعا میکنم

nasimekhatereha — Tue, 20 May 2008 15:02:24 GMT

امام رضا خیلی خوب بود خیلی

دعا میکنم هر چه زودتر بری پیشش

هر چی بری بیشتر دلت براش تنگ میشه

کاش میشد همیشه اونجا میموندم

دوست داشتم براتون از همه خوبیهاش بنویسم ولی آخرشم به همین چند تا کلمه اکتقا کردم هر چی از خوبیش بگم بازم کم گفتم .

یا امام رضا

nasimekhatereha — Fri, 25 Apr 2008 10:40:42 GMT

امام رضا منو طلبیده

فردا عازم حرم مطهرش هستم

چون برای بار اولیه که میرم نمیدونم چه حسی بهم دست میده وقتی چشمم به اون گنبد طلا بیافته نمیدونم اول چی از امام رضا بخوام نمیدونم اول حاجت خودم رو بگم یا حاجت کسائی که ازم التماس دعا داشتند آدمهائی که با چشمهای اشکبار بهم نگاه میکردند و میگفتند خوش به حالت که داری میری پیش امام رضا تو رو خدا برامون دعا کن تو رو خدا دعا کن امام رضا ما رو هم بطلبه ، برامون نماز بخون ، ما رو هم به یاد داشته باش نمیدونم انقدر آدم خوبی هستم که امام رضا به حاجتم گوش بده .

یا امام رضا

واقعا نمیدونم چه حسی بهم دست میده وقتی حرم مطهرت رو ببینم هر چی هست وقتی برگردم تازه متوجه میشم کجا بودم ، حرفی که همه میزنند .

از ته دل برای همه دعا میکنم

ایشالله که امام رضا حاجت همه مون رو میده

حلالم کنید

به امید دیدار

nasimekhatereha — Fri, 21 Mar 2008 12:51:41 GMT

سال نو مبارک

nasimekhatereha — Tue, 04 Mar 2008 13:27:30 GMT

سلام به همگی

این وبلاگ تا اطلاع ثانوی به علت ازدیاد کارهای پایان سال تعطیل می باشد

از همه دوستانی که آپ کردند و پیششون نیومدم معذرت میخوام ایشالله که بتونم بعد سبک شدن کارهام خدمتشون برسم .

این عید باشکوه رو که در پیش رو داریم پیشاپیش تبریک میگم و برای همه سالی پر از موفقیت و شادی رو آرزومندم

دوستتون دارم

به امید دیدار

nasimekhatereha — Sat, 09 Feb 2008 16:57:40 GMT

۱۹ بهمن ۱۳۸۶

تولد اینجانب و داداشیم

مبارک

اینم از کیکش

جهانی شدن

nasimekhatereha — Thu, 17 Jan 2008 15:03:18 GMT

سلام

بعد مدتها یه مطلب جالب پیدا کردم

فکر کنم خوندنش ضرر نداشته باشه

هر چی باشه از ننوشتن بهتره

خوندنش ضرر نداره

۱۸سال پيش من در شرکت سوئدى ولوو استخدام شدم. کار کردن در اين شرکت تجربه جالبى براى من به وجود آورده است. اينجا هر پروژه‌اى حداقل ٢ سال طول مي‌کشد تا نهايى شود، حتى اگر ايده ساده و واضحى باشد. اين قانون اينجاست. جهانى شدن (globalization) باعث شده است که همه ما در جستجوى نتايج فورى و آنى باشيم. و اين مشخصاً با حرکت کند سوئدي‌ها در تناقض است. آن‌ها معمولاً تعداد زيادى جلسه برگزار مي‌کنند، بحث مي‌کنند، بحث مي‌کنند، بحث مي‌کنند و خيلى به آرامى کارى را پيش مي‌برند. ولى در انتها، اين شيوه هميشه به نتايج بهترى مي‌انجامد. به عبارت ديگر:
سوئد در حدود 450000 کيلومتر مربع وسعت دارد.
2- سوئد حدود 9 ميليون جمعيت دارد.
3- استكهلم، پايتخت سوئد كه به پايتخت اسكانديناوي نيز مشهور است حدود 78000 نفر جمعيت دارد.
4- ولوو، اسکانيا، ساب، الکترولوکس و اريکسون برخى از شرکت‌هاى توليدى سوئد هستند.

اولين روزهايي كه در سوئد بودم، يکى از همکارانم هر روز صبح با ماشينش مرا از هتل برمي‌داشت و به محل کار مي‌برد. ماه سپتامبر بود و هوا کمى سرد و برفى. ما صبح‌ها زود به کارخانه مي‌رسيديم و همکارم ماشينش را در نقطه دورى نسبت به ورودى ساختمان پارک مي‌کرد. در آن زمان، ٢٠٠٠ کارمند ولوو با ماشين شخصى به سر کار مي‌آمدند.
روز اول، من چيزى نگفتم، همين طور روز دوم و سوم. روز چهارم به همکارم گفتم: آيا جاى پارک ثابتى داري؟ چرا ماشينت را اين قدر دور از در ورودى پارک مي‌کنى در حالى که جلوتر هم جاى پارک هست؟
او در جواب گفت: براى اين که ما زود مي‌رسيم و وقت براى پياده‌رفتن داريم. اين جاها را بايد براى کسانى بگذاريم که ديرتر مي‌رسند و احتياج به جاى پارکى نزديک‌تر به در ورودى دارند تا به موقع به سرکارشان برسند. تو اين طور فکر نمي‌کني؟
ميزان شرمندگى مرا خودتان حدس بزنيد.

اين روزها، جنبشى در اروپا راه افتاده به نام غذاى آهسته. (Slow Food) اين جنبش مي‌گويد که مردم بايد به آهستگى بخورند و بياشامند، وقت کافى براى چشيدن غذايشان داشته باشند، و بدون هرگونه عجله و شتابى با افراد خانواده و دوستانشان وقت بگذرانند. غذاى آهسته در نقطه مقابل غذاى سريع (Fast Food) و الزاماتى که در سبک زندگى به همراه دارد قرار مي‌گيرد. غذاى آهسته پايه جنبش بزرگترى است که توسط مجله بيزنس طرح شده و يک "اروپاى آهسته " ناميده شده است. اين جنبش اساساً حس شتاب و ديوانگي به وجود آمده بر اثر نهضت جهانى شدن را زير سوال مي‌برد. نهضتى که کميت را جايگزين کيفيت در همه شئون زندگى ما کرده است.
مردم فرانسه با وجودى که ٣٥ ساعت در هفته کار مي‌کنند امّا از آمريکائي‌ها و انگليسي‌ها مولدترند. آلماني‌ها ساعت کار هفتگى را به 28/8 ساعت تقليل داده‌اند و مشاهده کرده‌اند که بهره‌ورى و قدرت توليدشان ٢٠درصد افزايش يافته است. اين گرايش به آهستگى و کندکردن جريان شتاب آلود زندگى، حتى نظر آمريکائي‌ها را هم جلب کرده است.
البته اين گرايش به عدم شتاب، به معنى کمتر کار کردن يا بهره‌ورى کمتر نيست. بلکه به معنى انجام کارها با کيفيت، بهره‌ورى و کمال بيشتر، با توجه بيشتر به جزئيات و با استرس کمتر است. به معنى برقرارى مجدد ارزش‌هاى خانوادگى و به دست آوردن زمان آزاد و فراغت بيشتر است.
به معنى چسبيدن به حال در مقابل آينده نامعلوم و تعريف نشده است. به معنى بها دادن به يکى از اساسي‌ترين ارزش‌هاى انسانى يعنى ساده زندگى کردن است. هدف جنبش آهستگى، محيط‌هاى کارى کم تنش‌تر، شادتر و مولدترى است که در آن‌، انسان‌ها از انجام دادن کارى که چگونگى انجام دادنش را به خوبى بلدند، لذت مي‌برند. اکنون زمان آن فرا رسيده است که توقف کنيم و درباره اين که چگونه شرکت‌ها به توليد محصولاتى با کيفيت بهتر، در يک محيط آرامتر و بي‌شتاب و با بهره‌ورى بيشتر نياز دارند، فکر کنيم.

بسيارى از ما زندگى خود را به دويدن در پشت سر زمان مي‌گذرانيم امّا تنها هنگامى به آن مي‌رسيم که بر اثر سکته قلبى يا در يک تصادف رانندگى به خاطر عجله براى سر وقت رسيدن به سر قرارى، بميريم.

بسيارى از ما آنقدر نگران و مضطرب زندگى خود در آينده هستيم که زندگى خود در حال حاضر، يعنى تنها زمانى که واقعاً وجود دارد را فراموش مي‌کنيم.

همه ما در سراسر جهان، زمان برابرى در اختيار داريم. هيچکس بيشتر يا کمتر ندارد. تفاوت در اين است که هر يک از ما با زمانى که در اختيار داريم چکار مي‌کنيم. ما نياز داريم که هر لحظه را زندگى کنيم. به گفته جان ‌لنون، خواننده معروف: زندگى آن چيزى است که براى تو اتفاق مي‌افتد، در حالى که تو سرگرم برنامه‌ريزي‌هاى ديگرى هستى.

به شما به خاطر اين که تا پايان اين مطلب را خوانديد تبريک مي‌گوئيم. بسيارى هستند که براى هدر ندادن زمان، از وسط مطلب آن را رها مي‌کنند تا از قافله جهانى شدن عقب نمانند.